 Van 22 t/m 25 oktober zijn de Explorers, Pioniers, Stam en leiding niet naar Wiltz geweest op kamp maar voor de verandering ging de reis dit jaar naar Woltz. En voor wie het nu nog niet doorhad Woltz is Luxemburgs voor Wiltz. We vertrokken donderdagmorgen rond 8.00 vanaf de Sprakelberg richting onze eerste stop Parkeerplaats de vier winden (de vier windjes) achter Aken. Na een paar bakken koffie en het weer op pijl brengen van het nicotinegehalte hebben we onze weg weer vervolgt door Duitsland en België met als eindbestemming Wiltz in Luxemburg. Dit keer was de stop echter niet bij het clubhuis maar de abseilwand tegenover de Scouting camping waar de liefhebbers onder begeleiding van MarC en Bart niet te verwarren met Buaaarttt konden abseilen.
in woltz of toch wiltz
 Het was droog maar een beetje guur maar gelukkig waren Feuermeister Ton en Andre zo aardig om een klein vuurtje te maken. De deelnemers die klaar waren of geen zin hadden in abseilen kregen per groepje wat geld mee voor het avondeten die zelf bereid moest gaan worden. De leiding die nog over was is daarna doorgereden naar het clubhuis waar we de rest van de week zouden doorbrengen, en dat was dit jaar voor de verandering niet Sint George maar Totem, ligt op de zelfde rotbult maar van onderen gelopen iets minder ver die rotbult op. Daar werd snel alles ingepakt, een hoop snoeihout die de kampvuurkuil versperde onprofessioneel weg gestookt met een enorm rookgordijn tot gevolg en hebben Ton, Jos en Andre hout gezaagd voor het avondeten en het kampvuur. Ondertussen stroomden ook de eerste boodschappers binnen die al snel begonnen met vuurtjes stoken en de maaltijd bereiden op houtvuur. Behalve de leiding natuurlijk die kookten in de piepkleine keuken van Totem. Na het avondeten hebben we in Wiltz het kastelen spel gespeeld waarbij je moest proberen door slim in te kopen en weer goed verkopen van steen, hout en bier zo veel mogelijk geld te verdienen. Alleen kon je onderweg ook nog twee douanes tegen komen die je handelswaren weer af konden pakken.
tweede dag de hike
 De tweede dag van ons kamp in Wiltz was de hike dag. Vroeg opstaan want we moesten op tijd de trein halen en dat is met wat omzwervingen door Wiltz gelukt. Vanaf station Wiltz ging de reis via Kautenbach waar we moesten overstappen naar Clevaux. In Cleuvaux kregen de groepjes het routeboekje en konden we op pad. Bij de eerste het beste openbare toilet eerst maar even een stop gemaakt waar je snel je ding moest doen omdat er een enorme chloorlucht hing. Daarna ging de route gelijk goed omhoog via een stijl bospad. Het eerste deel van de route was wat minder mooi en na een flink stuk lopen kwamen we in de buurt van de eerste post net achter de plaatst Roder waar we warme soep kregen en koffie. Daarna ging de hike weer verder en ook al weer snel de bossen door en over steile bospaden. En wat staan er in bossen… dode bomen en wat doe je daarmee nou omdrukken dus het kon lang duren of de eerste bomen gingen onder luid gekraak onderuit.
doorwading voor de tweede post
 Voor de tweede post zouden we een doorwading moeten maken maar gelukkig viel het mee het stuk lag droog en over de rotsen van de bodem konden we vrij gemakkelijk de overkant bereiken op Duits grondgebied in de buurt van Dasburg. Daar kregen we warme wentelteefjes en konden we de reis weer vervolgen . Het groepje van Flamma was een beetje klaar met de hike dus hebben we bij de grensovergang tussen Dasburg en Luxemburg besloten om te stoppen en met het openbaar vervoer verder te reizen. Ook de groepje van Menno hield het voor gezien, dus nadat we het plaatselijke benzinestation leeg hadden gekocht hebben we met wat hulp uit het thuisfront bekeken hoe we het beste weer terug konden reizen. We hadden kaartjes meekregen waarmee je vanaf het afstempelen twee uur kon reizen met de trein en bus. Om kwart over drie zijn we op de bus gestapt richting Roder waar we eerder die dag waren geweest. Vanuit daar hebben we de bus genomen richting Clevaux waar we op de trein zijn gestapt richting Kautenbach en Wiltz. We hadden ons van te voren voorgenomen om niet die rotbult op te moeten lopen dus hebben we in Wiltz een bus gezocht richting Roullingen die ons om 17.15 afzetten op 500 meter van het clubhuis dus netjes binnen de twee uur gereisd. De echte bikkels hebben zich met koud water gedoucht omdat de boiler leeg was. ’s Avonds hebben we spaghetti gegeten met naar keuze rode saus of Carbonada saus en aan het kampvuur gezeten.
dagje luxemburg
 De zaterdag bestond uit een dagje vermaak in Luxemburg stad. Al weer vroeg uit de veren om de trein te halen richting Luxemburg stad. Daar aangekomen hebben we een flinke wandeling gemaakt door de stad richting het centrum waar Jan Willem en Menno het programma voor de dag hebben uitgelegd en waar we een groepsfoto hebben gemaakt op de markt. Voor de liefhebbers was er een stadsspeurtocht met geocaches en konden de Kazematten bekeken worden. Voor wie daar geen zin in had kon zich vermaken in het centrum bij een van de vele terrasjes. In 2007 waren de Pioniers in het voorjaar in Luxemburg stad waar ze een gezellige middag hebben gehad bij Café Beim Rainar met een mevrouw op leeftijd die Stippie werd genoemd. Een deel van de leiding is daar ’s middags nog even langs geweest om Stippie weer te zien maar Stippie war nicht mehr. We hebben er daar een gedronken op haar mooie leven en Martin heeft een Sambuca gekregen met wel zeven koffiebonen!
lekker eten en vroeg naar bed
 Tegen drie uur is een deel van de leiding alvast vooruit gereisd richting Wiltz om het avondeten voor te bereiden. Bert (Opa) en Oma die ook mee was gekomen hadden een Indische rijsttafel voorbereid. Er moesten nog wel wat eten ter plekke bereid worden maar na een tijd rook het heerlijk in het clubhuis en konden we enigszins provisorisch door de beperkte ruimte in de gemeenschappelijke ruimte van het clubhuis genieten van het eten. Tijdens het eten konden we kijken naar een presentatie over 15 jaar Wiltz waar heel wat herinneringen zijn opgedaan. Na de presentatie was er een overheerlijk toetje bestaand uit warme banaan met ijs. Zaterdagavond was de enige avond waar het weer niet mee zat het kwam met bakken uit de lucht dus een kampvuur werd niet veel. De meesten hebben zich vermaakt in de gemeenschappelijke ruimte met wat drinken, kletsen of spelletjes spelen maar een groot deel hield het door de vermoeiende dag al vroeg voor gezien en is gaan slapen.
speleologie en weer naar huis
 Zondag en alweer helaas de laatste dag van het kamp. We zijn op tijd opgestaan want we zouden nog een tussenstop gaan maken. Nadat alles schoon was en ook Menno zijn jas en GPS mee was gekomen konden we vertrekken via allerlei kleine weggetjes en dorpjes richting Durbuy in België waar we bij een adventurepark uitleg kregen over het programma. Er was van te voren al verteld dat je oude kleren mee moest nemen en die kwamen goed van pas want we gingen speleologie doen. Na een uitleg van een instructeur over de twee soorten routes kregen we een helm mee met een lampje en kon je de diepte in afdalen langs een trap. Eerst maar eens de makkelijke route genomen en na een minuut of twintig stonden we buiten en waren we erachter dat dit wel erg nep was omdat in sommige stukken van de route bewapening uit het beton van het plafond stak. Daarna de moeilijke route genomen waar een niet nader te noemen persoon (we zullen hem Willem Jan noemen) na de eerste bocht al vast zat en het voor gezien hield. De rest kroop rustig verder door de nauwe gangen. De rode route was moeilijker maar nog steeds goed te doen. Onderweg vond het groepje voor ons nog twee oliejassen die je kon lenen en door andere bezoekers achter was gelaten. Deze werden dus netjes want zo zijn wij Scouts mee gesleept naar de uitgang. Daarnaast kwamen we er ook achter dat een scheet in een nauwe tunnel heel lang blijft hangen en als je levensmoe of grotten moe bent je dus achter Stefan moet kruipen. Na dertig minuten was de rode route gedaan en konden we weer na schone kleren aangetrokken te hebben de auto in richting thuis. We waren lekker op tijd weer terug op de Sprakelberg waar we het kamp gezamenlijk hebben afgesloten. Volgend jaar echt dan maar een keer ergens anders?
Meer foto's gemaakt tijdens het kamp wiltz 2009 vind je in ons Scouting Borculo fotoboek. |
activiteiten