het eerste pioniers kamp in wiltz

Op 1 maart was het dan eindelijk zover, het pionierskamp stond weer voor de deur. Deze keer niet in Nederland, maar naar Luxemburg, Wiltz wel te verstaan. Omdat niet alle pioniers meekonden en er meer mensen binnen Scouting Borculo wel graag mee gaan, heeft de organisatie iedereen die pionier is of ouder de mogelijkheid gegeven mee te gaan. Dit kwam op een aantal uit van 12 personen. Donderdagochtend werd er verzameld om vanaf daar samen naar Wiltz te rijden. André voorop met de (s)tom(s)tom, daarachter Jos en daar weer achter Martin. Aangezien Martin de grondlegger is van kamp Wiltz weet hij de weg als geen ander. André dacht dat tomtom slimmer was als hij zelf is en vertrouwde blindelings op dat apparaat. Dit pakte zoals wel vaker gebeurd is weer uit in vele onnodige kilometers. Zodat Martin eerder op de parkeerplaats was als André en de gevolgde auto van Jos. Na een korte koffiepauze heeft Martin het voortouw genomen voor de laatste kilometers, wat zonder tomtom veel rustiger reed.

laatste stuk een gps hike

Iedereen dacht dat ze bijna in het vertrouwde Wiltz waren aangekomen, maar bij Kautenbach stopten de chauffeurs met de mededeling dat er een hikeje gelopen moest worden naar de blokhut. Dit ging met behulp van een GPS. 6 Kilometer hemelsbreed gaf het apparaat aan. Flamma, Harm, Thom en ik hebben de tocht gelopen, die wel 21 kilometer lang bleek te zijn achteraf. Dit had de organisatie ook niet helemaal gepland. Voor de avond stond er niks op het programma. Dit werd een avondje pokeren en toen Peter, Karine en Miranda arriveerden is de gezellige avond voortgezet bij het kampvuur.


hike dag de mobiele bioscoop

Vrijdag stond een hike op het programma. De eerste route was een fotoroute, waarbij we van elk coördinaat een foto moesten maken als bewijs dat we er waren geweest. Het een na laatste coördinaat voerde ons naar de grens van België waar we opzoek moesten naar een grenspaal. Dit bleek midden in een moerassig stuk berg te zijn waar de laatste jaren niemand was geweest. De kogelgaten van het Ardennenoffensief zaten overal. Het laatste coördinaat was de eerste post. Hier zaten Jos, Wilms en Flamma film te kijken in hun mobiele bioscoop. Na even uitgerust te hebben zijn we verder gegaan. Ditmaal een kaart waarbij we een doorsteek moesten maken. Van deze mogelijkheid hebben we dan ook goed gebruik gemaakt. Jammer alleen is dat de paaltjes van het prikkeldraad af en toe een beetje verrot zijn, waardoor je met paaltje en al naar de grond toe valt. Gelukkig geen grote verwondingen. Aan het eind van de doorsteek stonden Wilms, Flamma, Jos en Martin ons op te wachten met een heerlijk soepje. Na een tijdje genoten te hebben van het zonnetje zijn we verder gelopen naar de blokhut, dit was nog een stuk of 6 kilometer lopen. Bij de blokhut aangekomen was de macaroni al klaar en konden we zo aanschuiven om onze eetlust te stillen. ’s Avonds stond er een autorally op de planning. Dit was een rally die niet op snelheid gebaseerd was (waarschijnlijk voor onze eigen veiligheid J ) maar eentje op het minste aantal gereden kilometers. Elke kilometer die je reed leverde 1 loserpunt op. Onderweg moesten er bepaalde opdrachten vervuld worden. Je kon er voor kiezen om naar elk punt heen te rijden of net zoals mijn groepje naar een internetcafé rijden en daar de meeste antwoorden opzoeken zonder kilometers te maken. Het eindpunt van de rally was een kroeg in esch-sur-sure alwaar we een zeer gezellige avond hebben gehad met Luxemburgse carnavalsmuziek en natuurlijk onze huisband Plork en de Aannemers. De groep met de meeste loserpunten heeft de prijs gewonnen. Dit was de groep van Martin. Zij hadden 66 kilometer gereden terwijl de groep van Jos het met 13km af kon.

dagje luxemburg stad gourmetten gitaartje op het vuur

Zaterdags zijn we met de trein afgereisd naar Luxemburg-stad. Hier was iedereen vrij om te doen wat ze graag wouden doen. Er zijn er wat gaan winkelen en een paar anderen zijn gaan geocachen in de stad. ’s Middags hebben we elkaar weer getroffen en zijn we met zij allen naar een gezellig kroegje gegaan om lekker uit te rusten. Jos en ik hebben een trein eerder terug genomen dan de rest om de laatste inkopen te doen voor het avondmaal en alvast wat voorbereidingen te treffen. Dit was bijna misgegaan omdat we de trein bijna hadden gemist, maar met een stukje hardlopen hebben we toch nog gehaald. Het avondmaal was gourmetten. 3 gourmetstellen op standje oorlog en bakken maar! ’s Avonds is rond het kampvuur bijna de hele avond het spel Weerwolven gespeeld. Aan het eind van de avond nog geprobeerd eens tukje gitaar te spelen, maar de gitaar wou niet meer meewerken dus op het vuur ermee. Peter dacht dat dit een hele dure was en greep hem er meteen uit om mij van een fout te behoeden. Het was eigenlijks maar een “action” gitaartje.

varkensoor voor wilms 

Zondag was het opruimen en terug rijden naar huis. Voordat we weg gingen heft Martin André een varkensoor cadeau gedaan om beter te kunnen luisteren. Dit oor is op de gloed die nog over was van het vuur de avond ervoor verdwenen. Aangekomen in Borculo heeft Jos mij bij huis afgezet, zodat ik snel mijn spullen kon ompakken om weer terug te gaan naar mijn kamer, waarnaar het super mooie kamp weer ten einde is gekomen.

Hierbij wil ik iedereen die mee is geweest en in het bijzonder de organisatie bedanken voor weer een super gaaf Pionierskamp!

Bart Schutte

Klik hier voor meer foto's op de pionierswebsite!

 
topgroep!