grenspaal GP845F

Zaterdagavond 13 januari was het weer tijd voor de jaarlijkse nachthike van de stam van Scouting borculo. Traditiegetrouw waren ook dit jaar de pioniers weer uitgenodigd dus stonden er zaterdagavond 9 man op de Sprakelberg, bepakt en wel, klaar om te vertrekken. In een envelop hadden we van Elisja het coördinaat gekregen van het vertrekpunt, ergens ten zuiden van Haaksbergen. Daar moesten we dus eerst naartoe rijden. Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats kwamen we de overige 3 Enschedese stamleden tegen. We kregen van Elisja de kaarten en zijn begonnen met lopen, gezellig met een groep van 11 man en 1 vrouw. Allereerst naar een opgegeven coördinaat wat we op de kaart op mochten zoeken en daar de snelste route heen moesten vinden op kaart. De routecommissarissen hadden besloten welke richting we uit gingen en we zijn gaan lopen. We moesten een eind richting Enschede toe lopen. Precies weet ik het ook niet helemaal meer. Onderweg was het erg gezellig, de zakken met de pinda’s gingen open en enkelen trokken een blikje bier los voor de morele ondersteuning. Aangekomen op het bewuste kruising was het op zoek naar de volgende aanwijzing, deze zat hier ergens verstopt achter een verkeersbord. Op de volgende aanwijzing stond dat we op zoek moesten gaan naar GP845F, wij direct nadenken... GP, natuurlijk! Grenspaal! Dus langs alle paaltjes gelopen die bij de kruising te vinden waren, alleen geen een met nummer 845F. Toch maar eens op de kaart kijken en plots zag Thom wat, GP842... een nummer op de kaart aan de grens, GP betekend dus Grenspaal. Daarna snel 845F gevonden op de kaart en er een route naartoe uitgestippeld en weer vertrokken.

een mooie luxe slaapplaats

Bij de grenspaal aangekomen zoeken naar de volgende aanwijzing, alleen kon niemand deze vinden. Elisja gaf aan dat een aanwijzing op het vorige papiertje stond, maar die had Ton nog die even achtergebleven was op een kruising daarvoor. Peter snel teruglopen en wij ondertussen verder zoeken. Nog voordat Peter terug was hadden we weer bedacht dat de aanwijzing in een fotorolletje moest zitten, en toen was het eindcoördinaat snel gevonden, nog snel voordat Peter er weer was even het rolletje verstopt zodat hij niet dacht dat hij voor niks gelopen was, en inderdaad, toen Peter terug was vond hij met de aanwijzing snel de route, maar goed, wij hadden hem ook al eerder.. Het eindpunt was niet zo ver meer lopen en daar kwamen we dan ook binnen de kortste tijd aan, en wat bleek... geen puptentjes, maar een grote houten puptent, of beter gezegd, een houten schuur. Super, wat een luxe! Toen iedereen een plekje in de schuur gevonden had werden de laatste biertjes uit de tassen gehaald en opgedronken en langzaam begonnen de pioniers en stamleden hun matjes uit te rollen en hun slaapzakje in te kruipen en werd het rustig aan stil in de schuur. De volgende ochtend zijn de drie chauffeurs de auto op de parkeerplaats gaan halen, toen zij weer terug waren de boel ingepakt, ontbeten en weer terug gereden naar de Sprakelberg. In totaal hebben we 18,6 km gelopen. Het was weer een mooie hike en voor herhaling vatbaar!