kamp wiltz is begonnen, grot mountainbiken

Het kamp Wiltz (25 t/m 28 oktober) begon voor sommigen al een dag eerder als normaal. Op woensdagavond werd het materiaal bij elkaar gezocht op het clubhuis en klaargezet voor vertrek. Na het inpakken hebben de aanwezigen nog even wat gedronken, waarna ze thuis hun bed in zijn gedoken om te genieten van een goede nachtrust voor de lange reis naar Wiltz, een kleine selectie bleef op het clubhuis slapen. Het kamp Wiltz begon dit jaar met het verzamelen om kwart over acht ’s morgens en niet zoals voorheen om zeven uur. Dit was omdat ons programma voor de donderdag wat anders in elkaar zat als de vorige jaren. Dit jaar gingen er maar liefs negenenveertig Scouts mee op kamp Wiltz een heel geregel dus met de auto’s, maar nadat iedereen toch een plekje had kunnen vinden vertrokken we rond kwart voor negen richting Aken in Duitsland met onderweg nog even een pauze. Onze weg ging echter niet verder zoals gewoonlijk richting België (Menno Land), maar we gingen Nederland weer in richting Valkenburg met een stop net buiten Schin op Geul bij een klein huisje voor onze eerste activiteit grot mountainbiken. Met een wenteltrap gingen we in groepen van zestien een kleine dertig meter naar beneden in de Sibbergroeve waar we van een gids uitleg kregen over het grot mountainbiken. Nadat iedereen een mountainbike had gevonden konden we vertrekken voor een tocht door soms lage en smalle gangen en stukken waar je even lekker door kon trappen. Onderweg zijn we nog even gestopt voor een korte pauze, en uitleg over de groeve.

zelf koken op hout vuur, een avond dropping

Na een kleine zeven kilometer fietsen kwamen we weer uit bij het beginpunt, en konden we weer dertig meter omhoog klimmen via de wenteltrap. Buiten op de parkeerplaats werd er alvast uitleg gegeven over de rest van het programma wat zoals gebruikelijk bestond uit het zelf koken op houtvuur in de kampvuurkuil. Weer terug in de auto verliep de reis snel, en tegen half vijf kwamen we aan in het centrum van Wiltz waar de Explorers en Pioniers zijn gedropt bij de Match om boodschappen te doen. De leiding is alvast verder gereden naar Sint George om het materiaal uit te pakken. Tegen vijf uur arriveerden de eerste groepen op Sint George, en gingen de eerste vuurtjes aan in de kampvuurkuil voor het avondeten. Na het avondeten en corvee was er ’s avonds een dropping. Iedereen werd in groepjes ingedeeld en op verschillende plekken gedropt, waarna je te voet weer de weg terug moest vinden naar Sint George. De dropping was niet al te zwaar, want een klein uurtje na het droppen kwamen de eerste groepen al weer binnen, en konden we aanschuiven met wat drinken bij het kampvuur tot in de late uurtjes.

een flinke kanotocht van Dillingen naar Echternach

Vrijdagmorgen ging de wekker vroeg af. Na het ontbijt en corvee hebben we ons weer verdeeld over de auto’s, en zijn we naar Dillingen gereden. Daar aangekomen bij een camping kregen we uitleg over het programma, een flinke kanotocht van twaalf kilometer van Dillingen naar Echternach over de Sûre. Omdat het behoorlijk koud was kregen we te horen dat we niet te veel moesten klooien op het water, en konden we een reddingsvest passen. Al snel lagen de eerste kano’s in het water, en werd er druk gepeddeld sommigen met wat meer moeite dan de ander richting Echternach. Na een flink stuk kanoën werden de handen weer wat warmer en via lage stukken water, stroomversnellingen en een paar kleine hoogte verschillen kwamen we aan in Echternach waar we de kano’s op de kant hebben getild, en waar nodig droge kleren werden aangetrokken. 

geocaching en de golden nugget

Het middag programma bestond uit geocaching in de regio Echternach met de auto. In groepjes en met een gps gingen de groepjes op pad om de verschillende caches te zoeken.  Er zaten wel wat vreemde caches tussen zoals de hoofdletter M van Mc Donalds. Na het geocachen hebben een aantal groepjes op de terug weg naar Wiltz nog even een bezoek gebracht aan de ruïne van een oud kasteel in Esch-sur-Sûre. Tegen zes uur werd iedereen weer terug verwacht bij Sint George voor het avondeten Pasta met rode of karbonadesaus wat iedereen zich goed heeft laten smaken. Het avondspel bestond uit een Golden Nugget race in Wiltz. In Wiltz bij het theater was de zwarte markt. Op verschillende plekken in Wiltz hingen kaartjes sommige wat dichter bij zoals het station, sommige wat verder weg zoals bij Paradiso. De kaartjes hadden verschillende waardes in Dollars. Je moest proberen om met je groepje zoveel mogelijk kaartjes terug te brengen naar de zwarte markt. Onderweg waren er echter douanes te voet in tweetallen of in de auto. Werd je gesnapt dan was het helaas en moest je het kaartje inleveren en mocht je het opnieuw proberen bij een andere post, of werd je verderop gedropt met de auto. Als je geld had kon je ook één keer met je groep je van de zwarte markt naar een post laten vervoeren door de Yellow Cab taxi, en had je de pech dat je niet genoeg had dan werd je halverwege de weg naar de post uit de taxi gezet. Tegen elf uur was het avondspel afgelopen, en zijn de groepen weer terug gelopen (weer die rot bult op) naar Sint George waar aangeschoven werd aan het kampvuur. Voor de winnaars was er nog een prijs een schepnetje om goud te vangen. De meesten gingen redelijk op tijd naar bed om alvast goed bereid te kunnen starten aan het zaterdag programma.

zaterdag hike dag

Zaterdag is de vaste hike dag. Na het ontbijt en het klaarmaken van de rugzakken met voedsel en drinken voor onderweg zijn we in de auto gestapt naar Winseler het beginpunt van de Snikkeltocht. Daar aangekomen kwamen we de Bikkels van de Bikkel hike de iets langere versie van de hike tegen op het startpunt. In groepjes en met wat ruimte tussen de groepen vertrokken we wederom met een prachtig routeboekje met bestemming onbekend. Het eerste deel van de tocht ging meteen al berg op. Na een flinke wandeling, en herstructureren van de dode bomen kwamen we aan op de eerste post waar de soep al warm stond. Na een korte soep pauze ging het weer verder richting de tweede post. Het deel tussen de eerste post en de tweede post bracht ons langs de Luxemburg - Belgische grens waar een korte stop werd gemaakt om wat te eten en te drinken, post twee en een half zeg maar bij een Friterie waar ze de stroom aftappen van het naastgelegen huis en de eigenaren met de boodschappenbriefjes op de arm lopen (tatoeages). Weer verder richting post twee uitgekomen bij een camping ging het pad verder langs de camping tot vlak voor een klein brugje wat eigenlijk niet echt een brugje was volgens het routeboekje. Een pad naar beneden, en een apenbrug bracht ons bij post twee waar wat werd gedronken. En weer op pad langs diverse paden en bossen kwamen we al dichter in de buurt van Wiltz. Bij de laatste post werden wentelteefjes gebakken. Het laatste stuk ging in rap tempo, en tegen het vallen van de avond waren dan alle groepjes weer veilig aangekomen bij Sint George moe van een ruim vijfentwintig kilometer lange tocht. 

barbecue,  keuken plork een groot keuken feest

Het avondeten bestond traditioneel uit een barbecue. Op gasbranders werd in de kampvuurkuil vlees gebakken, omdat de groep dit jaar extreem groot was is een deel van de Pioniers en leiding gaan bakken in de keuken. Na de barbecue stapelde de vette borden en bestek zich in rap temp op in de keuken. Om alvast een start te maken begon Mathias de vette zooi voor te spoelen, en kreeg daarbij al snel hulp van Menno, Flamma en Jos. In rap tempo werd de afwas onder het genot van Plork en de Aannemers weg gewerkt, een mazzeltje dus voor de corvee ploeg. In de keuken werd het met de minuut gezelliger en ook drukker. Bij Kwek Kwek Kwek van Plork en de aannemers werd het afwassen met een polonaise van de afwasploeg een groot feest. Ondertussen waren de meeste Explorers aangeschoven bij het kampvuur, en hadden de Pioniers en een aantal leiding een keuken Plork feest, waarbij ook de Explorers kwamen buurten. We hebben ook iets nieuws uitgevonden plafond surfen als tegenhanger van crowd surfen was de Wiltz hit van 2007. Na een aantal keren Plork in Metropool en het 3FM optreden was het ondertussen één uur nieuwe tijd geworden en gingen de eersten naar bed, tijd om het feest wat te dimmen. Nadat de keuken leeg was leek het wel op een gemiddelde discotheek. Geen nood Jos en Mathias werkten de laatste Keuken Plork bezoekers naar buiten, en begonnen aan een grote schoonmaak, en na een klein half uurtje opruimen en schrobben zag de keuken er weer spik en span uit. Zondagmorgen kon iedereen lekker uitslapen en na het ontbijt met de kliekjes van de barbecue werd al het materiaal weer op de hapert gepakt, Sint George schoongemaakt en zijn we weer richting huis gereden. Tegen half vijf waren we weer terug op de Sprakelberg waar in rap tempo werd uitgepakt en kamp Wiltz gezamenlijk werd afgesloten.