vertrek richting wiltz

Het was vrijdag 6 juli, de dag van de dropping. Alle voorbereidingen waren klaar. Het vertrek kon beginnen. Om half 7 kwamen wij (Lotte, Emma en Wietske) aan bij de Sprakelberg. Natuurlijk hadden wij verwacht dat zo’n beetje iedereen er al was. Er stond namelijk in het mailtje dat we stipt om 7 uur zouden vertrekken. Maar er was nog helemaal niemand aanwezig. Zo langzamerhand kwamen de groepjes binnen gedruppeld. Nadat iedereen er was en alle spullen op de Hapert geladen waren, kon het vertrek beginnen. Onze eerste stop was al na 5 minuten, er moest getankt worden. Daar werd het eerste eten al ingeslagen. Hier kregen de mensen die reden de routekaart. De routekaart leidde naar Wiltz. Deze hebben we gedeeltelijk gevolgd. We kwamen ergens in Duitsland uit bij de stad Aachen. Vanuit hier werd iedereen apart gedropt.

gillend het bos uit

Wij waren het eerste groepje dat werd gedropt, vlakbij een bos. De bedoeling was dat wij het bos in zou lopen, maar het was een behoorlijk donker bos met geen verlichting. Toch zijn wij met goede moed het bos ingelopen. Maar we waren zo bang dat we gillend het bos weer zijn uitgelopen. Vlak bij het bos stond een huis, we besloten om daar een andere weg te vragen. Maar toen we dichterbij kwamen, bleek het geen gewoon huis te zijn. Er waren allemaal kleine kamertje met rode lakens. Daarna kwamen we bij een restaurant die zij dat we ook via de stad Aachen naar het drielandenpunt konden. Dit besloten wij dan maar te doen. Toen we midden in de stad Aachen waren, werden we door het groepje ‘spier’ gebeld dat ook zij het bos niet in wilden en durfden. Dus wij hebben hun verteld dat ze het beste maar naar ons toe konden komen. Samen zijn we verder gelopen op coördinaten van Jan-Willem. Midden in Aachen werden we nog vergezeld door een bezopen jongen. Maar daar kwamen we weer makkelijk vanaf doordat hij met zijn dronken kop, met zijn mannelijkheid, tegen een paaltje aan liep. Halverwege Vaals werden we opgepikt. We werden naar het drielandenpunt gebracht en mochten daar beslissen of we verder naar de post wilden lopen of mee wilden reizen.

een pittige tocht door zuid limburg en bivak

Bij het drielandenpunt kwamen we ook de andere groepjes tegen. De lichting was al weer druk bezig met de kaart. En Roel had, zoals gewoonlijk, weer een grote mond over dat de Humpliks laat waren doordat Roel er niet bij was. Uiteindelijk waren De Humpliks met Roel erbij niet veel sneller dan zonder Roel. Toen de meeste groepjes weer waren vertrokken zijn wij naar de post gereden. Daar heeft iedereen zijn bivak opgezet en is gaan tukken. ’s Ochtends vroeg is iedereen rond een uur of 8, half 9 weer vertrokken. Het werd een pittige wandeling door het mooie gebied van zuid Limburg. Onderweg kwamen we veel leuke dingen tegen zoals een kraampje waar je enorme ijsjes kon krijgen (zie de foto van Bart B) en restaurants waar je even kon plassen. Volgens jw en flamma liepen we zo goed dat we bijna de lichting in hadden gehaald, maar toen besloten we er onbewust voor om een andere route te kiezen. Aangekomen op de post die was gevestigd op de Gulperberg hebben we even lekker gezeten en genoten van het uitzicht. De doos van de Humpliks werd nog aangevuld met nog een golfballetje en toen hebben we onze weg weer hervat. Door Ton werden we weggebracht naar Valkenburg en daar vonden we onze volgende kaart bij een café. Hier hebben we samen met de Humpliks genoten van wat te drinken en bitterballen, daarvoor nog bedankt! Menno heeft daar nog geprobeerd de serveerster om te praten/ kopen om het laatste groepje , de goarboys, naar een andere plek te sturen. Dit is helaas niet gelukt doordat er niet genoeg tijd was en dit groepje met de auto is meegenomen naar het eindpunt.

eindpunt camping met wc

Het eindpunt was op een camping en een aantal mensen was erg blij met de wc die daar bij hoorde. Nadat we lekker hadden gegeten hebben we die avond gezellig bij elkaar gezeten rond een warm vuurtje. Het bier was bijna op dus jw, Menno en flamma zouden bier en wijn gaan halen, maar bleken toen het wel erg lang duren op een terrasje te zijn gaan zitten. Ze kwamen we terug met een fles wijn. En we weten niet zeker of ze ook bier hadden meegenomen. 's Ochtends waren alle groepjes weer vroeg wakker en hebben we genoten van een heerlijk ontbijt dat bestond uit met liefde gebakken eieren  met of zonder spek. Daarna werd alles opgeruimd, afgewassen en alles weer op de Hapert geladen. Er stond weer een lange rit voor de boeg terug naar de Sprakelberg. Potje heeft tijdens deze rit haar helling proef diploma gehaald. We hebben nog een ijsje gehad die er door de hitte wel goed in ging bij iedereen. Aangekomen op de Sprakelberg werd alles opgeruimd en nog even nagepraat. Al met al was het een zeer geslaagde dropping!!

Lotte & Wietske

Klik voor meer foto's van de dropping
Klik voor filmpjes van de dropping