hapert ontmoet wilms en zelf eten koken op houtvuur

Het was weer tijd voor de kamp der kampen Wiltz editie 2006. ’s Morgens vroeg om kwart voor zeven verzamelde we ons bij de Sprakelberg. Nadat alle bagage en deelnemers een plekje had gevonden konden we vertrekken naar Wiltz. Onderweg hebben we een stop gemaakt voor koffie, thee en nicotine waarna we onze weg hebben vervolgd. Na een voorspoedige rit via Aachen, Spa waar een bepaald type auto door iedereen werd ingehaald bult op om vervolgens naar beneden weer iedereen in te halen kwamen we aan in Luxemburg. Vlak voor het eindpunt was er een kleine domper voor de hapert. Normaal gesproken zie je bijna niemand in Luxemburg en vraag je je af waar zijn ze allemaal maar net vandaag als Scouting Borculo door Luxemburg tuft moet een Luxemburger een zebrapad oversteken. De Hapert vol op de rem, maar de boombox van Wilms kon het allemaal niet meer redden met als gevolg dat de Hapert een zere bips opliep en de boombox van Wilms een deukje. (Hapert is aanhanger). De schade viel verder gelukkig mee en zo konden we onze reis voortzetten naar onze eindbestemming St. George. Daar werden alle spullen van de Hapert geladen en konden na een tijdje relaxen beginnen met het middag programma inkopen in Wiltz voor het avondeten. Zoals gebruikelijk is kookt iedereen zijn eigen potje op het houtvuur de eerste dag. Avonds hebben we het kastelen spel gespeeld in Wiltz waarna we ons bij het kampvuur hebben vermaakt tot in de vroege uurtjes.

outdoor centrum mammout en geocachen

De tweede dag van het kamp werd de groep in tweeën gedeeld op het programma stond het outdoor centrum van Mammout en Geocachen rond Wiltz. Na het aantrekken van de tuigjes en een uitleg over de lifeline mochten we onze spieren even opwarmen over een kleine baan met twee kabelbanen en wat touwbruggen. Het eindpunt was de via Feratta waar je moest klimmen tegen een steile bergwand. Aangekomen op de top aangekomen werd een oversteek gemaakt over een indianen brug tussen twee berg kloven om vervolgens via een abseilwand weer naar beneden te gaan. Het tweede onderdeel van het programma was het vinden van verschillende caches in en rond Wiltz en dat viel nog niet mee. Het avondeten bestond voor vandaag pasta met rode of witte saus. ‘s Avonds hebben we ons weer vermaakt bij het kampvuur en met nacht hockey. Men neme een weiland, twee teams, twee lege flessen als goal, hockeysticks en een bal en alleen een hoofdlampje als licht en zie hier een spel is geboren. Ohh maar pas wel op voor je het weet ben je je bril kwijt. 

de bikkel en snikkel hike 

Zaterdag was de dag van de hike. De echte bikkels waren al vroeg vertrokken met de trein naar Gautenbach naar het beginpunt van hun hike. Na een flinke wandeling kwamen zij aan bij het beginpunt van de Snikkelhike voor hen die het allemaal wel best vinden en 25 kilometer door ruw terrein lopen maar als genoeg is. Daar besloten de weergoden dat het tijd was geworden voor een fris buitje, gelukkig duurde deze maar kort want bij het vertrek van de laatste groep ‘de stoomboot’ scheen er al weer een lekker zonnetje en was de temperatuur aangenaam voor een fikse wandeling. Na een flinke wandeling kwamen we aan bij post 1 waar we getrakteerd werden op warme chocolademelk. Daarna de benenwagen weer aanslingeren op naar post 2 onder het genot van vele sigaretjes en sigaren (vandaar dus de stoomboot.

oversteek nat en koud schoen kwijt

Tussen post 2 en post 3 stopte de weg bij een camping en moest er een oversteek gemaakt worden door een rivier, en zo als het hoort is het gewoon dom van dan lopen dus schoenen, sokken en broek uit en dom van dan door een riviertje waden over scherpe stenen. Ondertussen waren ook de achterliggende groepen aangekomen maar die besloten er een echte snikkeltocht van te maken en met de schoenen en sokken uit en opgerolde broeken twintig meter verderop de rivier over te steken omdat het daar ondieper was. Onderweg verloor Lotte nog haar schoen dat wordt lastig maar voor de rest is iedereen droog aangekomen aan de overkant. Op naar post 2 waar we werden opgewacht met wentelteefjes. Via een steil bospad wat ook echt stijl was kwamen we aan bij post 3 de soeppost om vervolgens het laatste stuk naar het eindpunt nog even flink het gas erop te zetten op naar Sint George. Daar aangekomen kon iedereen even de benen strekken voor we zouden gaan beginnen aan de traditionele barbecue. Ook deze avond was er weer een kampvuur en kregen we bezoek van een groep lui die in de naastgelegen blokhut een feestje hadden. Vooral de akoestische versie van oerend hard waarbij iedereen in polonaise rond het kampvuur liep trok veel bekijks ze zullen wel gedacht hebben raar volk die ollanders. Aan alle goede dingen komt een einde en ook met een uurtje extra feesten of slapen kwam er een einde aan een vermoeiende maar gezellige zaterdag. Zondag hebben we alle spullen weer ingepakt en de blokhut schoongemaakt waarna we weer vertrokken richting huis.