dropping bestemming ergens in duitsland

Van vrijdagavond 23 juni t/m zondag 25 juni was het weer tijd voor Scouting Borculo DE dropping. Alweer de 4e editie. Bestemming dit jaar was Duitsland en er hadden zich weer een recordaantal deelnemers ingeschreven. De dropping is een tocht voor leden vanaf de Explorers. Vrijdagavond werden we ergens in the middle of nowhere gedropt met een heel summiere route beschrijving. De kaart had als naam Am Stausee en had een kaartje met vaag de contouren van een meer (die achteraf gespiegeld bleek te zijn) en een kruisje bij een brug. In de hele omtrek natuurlijk geen meer of kaart of wat dan ook te bekennen. Dus wij (Miranda, Karine, MarC en ik) zijn maar op goed geluk gaan lopen naar de grote kruising die we tegen kwamen toen we gedropt werden. Ook daar was natuurlijk geen enkele bruikbare aanwijzing te vinden. Op goed geluk maar verder gelopen want om 3 uur s’ nachts is er ook niemand op de weg om te kunnen vragen. Na enkele uren dwalen en er achterkomen dat we echt verkeerd zitten besloten we ergens op een brug “De Lichting” (Peter Elisja Rogier en Wiljam) eens te bellen om te vragen waar zij waren. Zij konden ons heel vrolijk melden dat ze op een brug stonden, maar welke brug wisten zij ook niet, in ieder geval niet de goede. Om een uur of 5 lukte het ons om van een aardige Duitser een lift terug te krijgen maar ook hij kon ons niet vertellen waar die brug moest zijn.

de hele nacht doorgelopen

Na nog een paar uurtjes lopen besloten we om toch maar eens te gaan slapen. Dus hebben wij ergens onder een hoogspanningsmast ons meegebrachte zeiltje uitgerold en zijn we onder de blote hemel even lekker gaan slapen. Om een uur of acht hoorde we in eens een geschreeuw van “De lichting” en Bart en Thom die ons na een uurtje slapen weer wakker kwamen maken. Zij hadden na een hele nacht doorlopen de goede brug wel gevonden, wij bleken er maar een half uurtje vandaan te zijn. Vol goede moed vertrokken we weer, en zonder problemen vonden we de volgende route. Deze was een stuk makkelijker zonder omwegen vonden we de post. Daar kwam het groepje van Marije, Emma,Tin en Inge tegen dat de nacht op de post bij Ton, Jan-Willem en Wouter had geslapen. Vanaf daar zijn we verder gelopen op een paar behoorlijk pittige route technieken, waaronder een oleaat zonder kaart, en een doorsteek van ruim anderhalve kilometer. Aan het eind van de dag kwamen we behoorlijk moe aan op de laatste post. Vanaf daar zijn we naar het scouting terrein waar we zouden gaan overnachten gebracht. Daar hebben we macaroni gegeten, en diegene die nog energie over hadden hebben een potje volleybal gespeeld tegen een andere groep die op dat terrein stond. Het was een super gave en zware tocht.