het eerste pioniers kamp

27, 28 en 29 mei was het dan zover, het allereerste Pioniers Scouting Borculo kamp sinds de oprichting van de groep. Vrijdagavond werden we om half zeven verwacht op de Sprakelberg om de aanhanger in te pakken. Rond zeven uur vertrokken we met drie auto’s op weg naar de kamplocatie (nog geheim). Na een eind gereden te hebben, werden er 2 groepen gemaakt en deze moesten met behulp van GPS de weg naar het kamp terrein vervolgen. Aangezien de GPS alleen een pijltje geeft in de richting die je op moet en hier niet altijd paden lopen, werden de nodige doorsteken gemaakt. Op verzoek van de organisatie ging Jan-Willem mee, deze heeft de GPS-hike ook helpen uitzetten, maar ondanks dat was zijn groepje later op het kampterrein. Het kampterrein was het labelterrein Spelderholt in Hoenderloo. Dit is een mooi en groot kampterrein. Nadat we aankwamen stond de tent al en stond er een lekker koud biertje op ons te wachten (wat ons goed smaakte met dat warme weer). ’s Avonds stond er verder niks op het programma. Doordat het zo warm was hebben we besloten om in de openlucht te gaan slapen.

de hike

Zaterdag ’s ochtends werden we om 8 uur wakker gemaakt door de lekkere warme zon die op ons gezicht stond te branden. Dit was ook de planning. Deze dag stond ons een lange hike te wachten. We werden met de auto’s naar het beginpunt van de hike gereden. Daar kregen we een kaart mee waar alleen de route die we moesten lopen met kleine stukjes van de zijwegen opstonden. Na 100meter gelopen te hebben liepen we al fout, goed zo JW (hier kwamen we pas na 1,5km achter ?), teruglopen en weer opnieuw beginnen. Dit was onze eerste en onze laatste fout. Het was de bedoeling dat we over een grote zandvlakte (de Sahara van europa) gingen lopen richting een uitkijktoren. Dit hebben we maar niet gedaan omdat het veel te warm was, de andere groep heeft het wel gedaan en dat was niet echt succesvol.

post op een terras en sjansen met rimpelsauriërs

Post 1 zat op een mooie terrasje in Kootwijk, waar we ons een lekkere GROTE cola hebben laten serveren. Nadat we allemaal lekker op de wc hebben gezeten daar, gingen we verder met lopen, een stank achterlatend. De 2de kaart was weer op dezelfde manier gemaakt als de eerste (de derde en tevens de laatste kaart ook). Onderweg kwamen we midden in de middle of nowhere een grote fabriek tegen. Dit bleek de elektriciteitscentrale te zijn geweest van radio kootwijk. Het was nu een oefengebouw van de politie, te zien aan van die papieren personen die voor de ruiten lagen. Onderweg had Flamma de grootste sjans met een groep oude vrouwen (ook wel fossielen of rimpelsauriërs genoemd, naar Hans Teeuwen). Vanaf post 2 moesten we weer teruglopen naar het kampterrein. De andere groep heeft dit op de GPS gedaan (dus die gingen dwars over de heide heen, lekker heet!) en wij gedeeltelijk op kaart en op de paddestoelen.

sjokken door de sahara

Vlakbij Hoenderloo aangekomen hebben we verschillende mensen gevraagd of ze wisten hoe we bij het kampterrein moesten komen, maar niemand kon ons dat echt vertellen. Nee, ik kom uut Hengevelde, kregen we als antwoord, of: Wird sind ja Auslander. We zijn maar naar een hotel in de buurt gelopen. Hier hebben we op het terras wat gedronken en de ober kon ons de weg uitleggen (we hoefde alleen te weten of het links of rechts was, dat we op de goeie weg zaten wisten we wel). Na het laatste stukje te hebben gelopen  kwamen we vol voldoening aan op het kampterrein. ’s Avonds was het barbecuen en dom ouwehoeren. Ton heeft ons na de barbecue verlaten en André en Wouter kwamen daar voor in de plaats terug. Later op de avond besloten er wat om te gaan kijken of er ergens in de buurt shoarma te halen viel. Dit viel tegen, ze hadden alleen een “grote” discotheek gevonden, iets waar later de helft van de groep naar toe is gegaan. DJ Dana kwam daar haar platen draaien. Het schijnt heel mooi te zijn geweest.

programma landmachtdagen

Zondagsochtends rond kwart over 8 opgestaan, de spullen opgeruimd, de aanhanger in gepakt en ontbeten. Het programma wat er voor die dag verzonnen was werd gewijzigd in de landmachtdagen. Dit was vlak in de buurt van Hoenderloo, namelijk op vliegbasis Deele. Na de auto’s geparkeerd te hebben werden we met pendelbussen naar het terrein gebracht. Dit is een supergroot terrein waar van alles te doen is. De verkenners waren de dag voor ons er al geweest. Na een tijdje in de brandende zon te hebben rond gelopen kwamen we bij een publiekondersteuningspunt waar je gratis koffie en erwtensoep kon krijgen, maar nog veel belangrijker: Landmachtpetten. Nu ben ik tenminste alleen daar verbrand waar de pet niet zat ?. Na een tijd daar rond gelopen te hebben en mooie show met helikopters te hebben gezien, hebben we besloten om naar huis te gaan. In Hoenderloo nog even een patatje gegeten en toen op weg naar de Sprakelberg. Onze vaste aanhangerchauffeur was al naar huis heen, dus heeft André met de aanhanger gereden, dit heeft hem op de Sprakelberg nog een mooie deuk opgeleverd (krijg je met zo’n grote auto he?).

We kunnen met zijn allen terug kijken op een zeer geslaagd kamp, wat zeker voor herhaling vatbaar is.  Hierbij wil ik de organisatie nogmaals bedanken voor dit mooie kamp!

Groeten Bart Schutte.