gedropt bij nijmegen

We vertrokken met auto’s vanaf de Sprakelberg, ieder groepje had een chauffeur die hen op een bepaalde plek in de buurt van Nijmegen ging droppen. Zo konden we allemaal ongeveer tegelijk vertrekken van verschillende plaatsen. Onze chauffeur wist echter het kronenburgerpark in Nijmegen niet te vinden (zijn tomtom ook niet) dus moesten wij het hem dat maar even voorzeggen.
Op de eerste kaart werd een kruispunt aangegeven waar de volgende route zou hangen. Niet alle groepjes gingen daar direct naar toe, we zaten immers in het centrum van Nijmegen, het was lekker weer en de terrasjes waren open…
Op de eerste kaart werd een kruispunt aangegeven waar de volgende route zou hangen. Niet alle groepjes gingen daar direct naar toe, we zaten immers in het centrum van Nijmegen, het was lekker weer en de terrasjes waren open…..
Toen ons groepje (“de Lichting”: William, Elisja en Peter) uiteindelijk op pad ging begon het reeds een beetje te schemeren maar nog voor het donker was kwamen we op het aangegeven kruispunt aan. Daar zou dus bij een lantaarnpaal de volgende kaart hangen. Maar welke lantaarnpaal we ook bekeken, geen kaart.

een kaart op cd-rom handig waar print je die

Na lang ouwehoeren met andere groepjes en de organisatie bleek de “kaart” niet aan een lantaarnpaal maar aan een boom in een struikgewas te hangen. En wat bleek, het was ook geen kaart maar een CD-rom. We moesten maar zien te zorgen dat we de kaart die op de CD stond ergens gingen uitprinten. Het was ondertussen al donker en laat, maar ja je moet toch verder dus is het uiteindelijk gelukt om de kaart uitgeprint te krijgen. Wij hebben dit in de PC-hoek van een bejaardenhuis gedaan (met pc’s die even snel waren als de oudjes achter hun rollators).
Na deze kaart een tijdje te hebben gevolgd kwamen we aan bij de eerste post. Hier was de mogelijkheid om te blijven slapen maar we waren nog niet moe dus liepen we verder met de tweede kaart waarop alleen het pad stond aangegeven dat je moest lopen en de rest van de kaart was gewist….
Maar goed, de organisatie had niet door dat ze naast een informatiebord met plattegrond van de omgeving waren gaan posten. Die konden we natuurlijk mooi gebruiken om de omweg die ze hadden verzonnen te laten voor wat het was en direct door te lopen naar het eindpunt van deze kaart.

overnachten in de buurt van groesbeek onder zeil

Toen we daar rond 03.00 uur aankwamen bleek dat er geen vervolgkaart meer was en we maar ergens moesten gaan pitten tot de organisatie hem de volgende ochtend kwam ophangen. Dus hebben we ons meegebrachte zeiltje maar ergens in het bos bij Groesbeek neergesmeten en daarop gaan slapen (na het nuttigen van enige versnaperingen !!!)  De volgende dag troffen we “Team 3” (Bart en Thom) aan, op een klein stukje van waar wij sliepen. Zij hadden daar dus ook ergens in de buurt gelegen zonder dat we het van elkaar in de gaten hadden. Nadat we het koffiewater al weer aan de kook hadden arriveerde de organisatie eindelijk en vertrokken we even later weer met frisse moed. We kregen een kompasrichting dat we een aantal kilometer moesten volgen. Door een bos dus dat was niet erg eenvoudig, maar na een tijdje kwamen we bij een post in de buurt van Mook waar we een ontbijt met eieren en spek kregen.
Toen we dit op hadden werden we nog een keer gedropt, gelukkig hoefden we geen blinddoek om en zagen we direct dat we aan de andere kant van de Maas in Brabant werden afgezet. We moesten met behulp van een GPS naar een waypoint lopen.

verder op gps en de eagle has landed

De kompasnaald van de GPS wees naar dat punt, maar wij dachten nog steeds aan de Maas en wilden liever niet zwemmen. Toen we een horizoninschatting maakten viel ons direct een markante kerktoren op, die we uit onze herinnering herkenden als de toren van Cuijk. We wisten verder dat er hier niet zoveel bruggen over de Maas zijn en dat er in Cuijk een pontje heen en weer gaat. Dus zo gezegd zo gedaan en op weg naar de pont. Na de Maas te zijn overgestoken moesten we nog een stukje lopen (in Mook nog even een patatje Waterfiets gegeten) naar het waypoint. Op het waypoint bleek alweer de laatste kaart te liggen die ons leidde naar het labelterrein St. Walrick in de buurt van de Hatertse-vennen en Nijmegen. We belden de organisatie met de mededeling “The Eagle has landed” en zijn toen maar even het kampterrein gaan inrichten d.m.v. het nuttigen van het door ons meegesleepte bier.

dansen in de disco met je hiketas

Toen de andere groepen waren aangekomen bleek dat het team Flamma en Duff de hele nacht Nijmegen onveilig hebben gemaakt door met hun hiketassen op de discovloer te staan dansen.Toen ze, na disco sluitingstijd, bij de CD-rom aankwamen vonden ze niemand meer bereid om de kaart voor ze uit te printen…., gek hé. Ze zijn toen maar in een plantsoen gaan slapen al ware het zwervers. Nog een geluk voor ze dat de organisatie ’s morgens toevallig langs dit plantsoen reed en ze de vervolg kaart in de hand kon drukken. Het team van “de Humpliks” bleek ook bij ons in de buurt te hebben geslapen maar lagen zo lekker dat ze niet vroeg wakker werden. Toen ze ’s middags met hun GPS wijzend naar de overkant bij de Maas aankwamen (ha,ha,ha !!!) hebben ze maar besloten van de spoorbrug gebruik te maken…. (slim !!)
Het groepje meiden van de shero’s hebben wel op de post overnacht en hebben de volgende dag zonder al te veel problemen ook de tocht volbracht.
’s Avonds bij het kampvuur hebben we er nog een gezellige avond van gemaakt met natuurlijk grote verhalen over hoe de tocht bij een ieder was verlopen.
Iedereen vond het geweldig en we keken dan ook uit naar de dropping van 2006…

JW en Wouter………….HULDE !!!!!!!!!!!!!

Peter

 
Foto's van de Humpliks