oefenhike voor de winterhike

Op 11 december was er weer voor de verkenners en padvindsters van Scouting Borculo de minihike. Om mee te mogen lopen met de winterhike moesten de scouts zich wel eerst bewijzen tijdens deze kortere, 1 dag durende hike. Rond 9.30 's morgens waren alle verkennersgroepjes gearriveerd, maar niet alle padvindsters, lang niet alle padvindsters hadden zich dus afgemeld. We konden vertrekken naar het beginpunt van de route: parkeerplaats Galgenkamp bij het Galgenveld. Daar aangekomen konden de groepjes om de 10 minuten vertrekken aan de lange tocht. De route liep door mooie gebiedjes tussen Borculo en Barchem. Als je goed liep kwam je een uurtje later op de post aan de maandagsdijk aan. Onder het genot van een broodje ei en chocolademelk kon je even uitpuffen om later weer verder te lopen, maar als je niet goed liep dan kon het nog wel eens langer duren. Toen de leiding dacht alle groepjes gehad te hebben bedachten ze zich dat er nog een verkennersgroepje niet langs geweest was. Daniël en Jan-Willem stapte in de auto om ze te zoeken, wat later kregen ze een telefoontje van twee verkenners die naar huis waren gelopen omdat ze de weg niet meer konden vinden. Opgehaald en weer naar de post gebracht.

kabelbaan in de witte wievenkuil

Voor de andere groepjes was ondertussen de tweede etappe begonnen. Die liep van de maandagsdijk naar Barchem, door Barchem heen en dan het mooie gebied "de Kaleberg" in. Heuveltje op, heuveltje af, de doolhofroute leidde de Scouts naar de laatste post.  Op de laatste post hadden 3 Explorers en Peter en Elisja, 's morgens een mooie kabelbaan de Witte Wievenkuil in gemaakt. Na van de kabelbaan af te zijn gegaan kon je weer omhoog klimmen om een lekker kopje erwtensoep, die er in overvloed was, te drinken / eten. Dan kwam de laatste etappe, en dat was zo'n 3 km lopen op oleaat, 1 groepje was nog niet gearriveerd op de post, en dat groepje verkenners heeft de hele laatste route dus ook niet gelopen, die werden ergens opgepikt langs de Barchemseweg. Rond een uur of vier waren we weer allemaal op de sprakelberg en kon iedereen naar huis met het idee dat ze over een paar weken weer mee mochten lopen met de winterhike!