tien jaar kamp wiltz

Dit jaar was alweer het tiende jaar dat we met de Explorers, stam en leiding van Scouting Borculo naar Wiltz in Luxemburg gaan vandaar dat er dit jaar een extra dag bij aan was geknoopt. Woensdag morgen om kwart voor zeven was het verzamelen op de Sprakelberg en nadat alle bagage en materiaal  ingepakt was op de aanhangwagen en de auto's konden we tegen kwart over zeven vertrekken richting Wiltz. Zoals gebruikelijk hebben we tegen tien uur een korte stop gemaakt bij de vier winden (vier ruften) net voor Aken om even de beentjes te strekken, koffie te drinken en voor de rokers onder ons even flink de schade in te halen om na een half uurtje pauze weer onze reis te vervolgen via Spa, Clevaux en als eindbestemming de blokhut St. George net buiten Wiltz.

zelf je eten koken, hutspot populair gerecht

Aangekomen in Wiltz konden we buiten genieten van het fijne weer tot de sleutels van de blokhut waren gearriveerd en we ons materiaal en bagage naar binnen konden brengen. Het middag programma bestaat op de eerste dag uit het zelf koken van een maaltijd in groepjes. Nadat alles ingepakt was zijn we richting Wiltz gegaan per benenwagen of auto of de nodige boodschappen te doen in de plaatselijke supermarkt. Weer terug op het clubhuis werd er druk gestookt door de groepjes in de kampvuurkuil en werd de maaltijd klaar gemaakt. Hutspot bleek ook dit jaar een populair gerecht. Leiding en begeleiding had inmiddels het eten al klaar (een heerlijke maaltijd salade) en zat rustig binnen te eten tot ineens het binnen erg druk werd met door en door nat geregende Explorers. Primitief werd de maaltijd afgekookt in de keuken en een enkeling vond het allemaal wel best en heeft zich tegoed gedaan aan de gehakt die niet erg gaar leek het is maar wat je lekker vindt.

dropping met gps coördinaten

Na het eten en de afwas leken de regenbuien weer verdwenen en was er een tocht uitgezet met GPS coördinaten. De deelnemers werden in groepjes met de auto ergens gedropt en moesten vanaf dat punt naar een waypoint lopen waar ze een voorwerp mee moesten nemen met als bonus voor het eerste groepje die aan was gekomen een flesje bokbier. Ondertussen zat de leiding op het clubhuis toch wel te knijpen want net alle groepjes uitgezet en weer terug op het clubhuis kwam er een enorme regen en onweersbui die maar niet op wou houden. Uiteindelijk zijn we toch maar even gaan rijden om te kijken of alles in orde was. Gelukkig begonnen de eerste groepjes via de laatste waypoint van het clubhuis snel weer (letterlijk) binnen te druppelen en konden we even na drinken helaas niet aan het kampvuur want het kampvuur die we net aan hadden gekregen terwijl de groepjes uit waren gezet en waar de leiding aan plaats had genomen was uit geregend.

de wiltz hike dag

De tweede dag is zoals gebruikelijk de hike dag. Dit jaar was er voor een select gezelschap de mogelijkheid om een bikkeltocht te lopen. De bikkels zijn tegen zeven uur in de ochtend lopend vertrokken richting Wiltz om daar de trein te pakken naar Gautenbach om vandaar uit te beginnen aan een tocht van negen uur. De rest kon nog even blijven liggen om na het ontbijt en klaarmaken van lunch pakketjes te vertrekken met de auto naar het startpunt van de tocht die ongeveer zeven uur zou duren. In de route zaten verschillende technieken verwerkt zoals kruispunten routes lopen op kompas met als laatste techniek voor de eerste post een doorsteek op kompas over een afstand van 500 meter. Op de eerste post was er chocolademelk en een koekje en konden de deelnemers de voetjes even stekken en kon Wouter zijn eerst paar sokken verwisselen van zijn complete meegezeulde sokken collectie.

creatief met de strippenkaart

In het stuk naar de tweede post ongeveer anderhalf uur lopen zat een oleaatje en een omgekeerde strippenkaart. Een van de groepjes was wel erg creatief met de strippenkaart, het was de bedoeling om gewoon je route boekje om te draaien maar ze kwamen er niet uit en dachten dat alles wel omgekeerd zou zijn dus zandweggetjes waren harde wegen geworden en visa versa. Dat bleek geen succes dus hebben ze met pen de strippenkaart maar wat bewerkt zodat het zou kloppen. Aangekomen op post twee op een hoog en winderig punt gelegen wachtte de deelnemers vers gebakken wentelteefjes en kon er wat gedronken worden. De groepjes vervolgden daarna hun weg voor de laatste drie uurtjes lopen richting Wiltz met als eindpunt het clubhuis St. George. Wouter en Harm hebben de tocht in een mars tempo gelopen want niet allen waren ze als eerste op alle posten maar ook kwamen ze ruim anderhalf uur voor de andere groepjes aan op het clubhuis en dat voor de bikkeltocht lopers. Hulde! Aangekomen op het clubhuis werd er door de meeste deelnemers even gerust terwijl Elisja en Tom in de keuken de pasta maaltijd aan het komen waren. Na de avondmaaltijd was het tijd om oude herinneringen op te halen met een video van voorgaande jaren en een foto presentatie om daarna na lang door te zakken in de kampvuurkuil onder het genot van een drankje.

dagje outdoor sport mamm’ out

De vrijdag stond in het teken van een sportieve activiteit. Tegen half tien zijn we vertrokken naar een steengroeve in Merkholtz in beheer door Mamm’ out. Daar aangekomen werden we verwelkomt door twee Belgen voor wie onze taal een verbastering van het Achterhooks en Stampriet soms zo onbegrijpbaar was dat ze vroegen of we liever de uitleg in het Frans hadden. Nadat we ons in een tuigje hadden gehesen en een veiligheidshelm (arbo check!) hadden aangemeten konden we na een uitleg rustig aan beginnen met een kabelbaantje over een stroompje, een apenbrugje en een touw brug ons begeven naar de eerste echte uitdagen een lekker stukje klimmen tegen een rotswand. Helemaal boven aangekomen op ongeveer zestig meter hoogte wachtte ons een tokkelbaan die ons van zestig meter weer naar beneden bracht. Weer beneden aangekomen en ongeveer drie uurtje later konden we even een uurtje bij komen en een boterhammetje eten om daarna op volle sterkte ons weer uit te leven met frisbee en voetbal.

de pamperpaal

Na de lunch moesten we weer een stukje klauteren om uit te komen bij de pamper paal. De pamper paal is een paal ongeveer acht meter in de lucht die op een hoogte van twee meter van de grond voorzien is van zij balkjes waarlangs je naar de top moet klimmen uiteraard gezekerd aan een touw. Op de top van de balk zit een klein houten cirkeltje van hout waar je op je buik gelegen je zelf om moet draaien om vervolgens je zelf op te hijsen en geheel vrij moet gaan staan op een plaatje hout waar net je voeten op passen. Dat is pas een adrenaline rush en dan weet je ook waarom het de pamper paal heet. Als je uiteindelijk staat hangt er een meter of twee voor je een trapeze waar je naar toe moet springen. Als dat lukt hang je even in een trapeze om je vervolgens los te laten en je via het gezekerde touw naar beneden wordt gelaten als een soort superman.  Daarna kon je de weg vervolgen om uit te komen bij een apen brug over een kloof waar je een kleine zestig meter naar beneden kan kijken met als einddoel na een korte klauterpartij een abseilwand van ongeveer twintig meter die je weer terug brengt op de grond. Als laatste was er nog een indiana Jones brug op flinke hoogte. Die middag was een geweldige ervaring. Weer terug op het clubhuis wachtte ons een luxe maaltijd een rijst buffet gekookt door onze chefs met als voorafje een hete soep en die was flink heet en daarmee bedoel ik niet de warmte van de soep. Daarna ging het buffet open met rijst of bami en de keuze uit verschillende sauzen met rundvlees, hete gehakt balletjes (ook echt heet) en een rode saus. Als toetje was er ijs met chocolade saus. Als avond spel was er het spel boer, piloot en veldwachter met als einddoel van deze dag hoe kan het ook anders de kampvuurkuil.

met de trein naar luxemburg stad

Zaterdagmorgen zijn we na het ontbijt vertrokken richting het station Wiltz waar we de vroege trein hebben genomen naar Luxemburg stad ongeveer een uurtje treinen. Dat uurtje komt voornamelijk omdat er werkelijk in elk gehucht wordt gestopt maar voor iets meer dan twee euro in een comfortabele trein daar kan de NS een voorbeeld aan nemen. Onderweg in de trein zit de stemming er al flink in. De stemming wordt na aankomt in Luxemburg stad voortgezet als een meute al la la la (bekend van Thialf) galmend door het station loopt. Buiten aangekomen werd er uitleg gegeven over het programma. In kleine groepjes moest men een stadsspeurtocht lopen met allerlei opdrachten zoals het meten van een brug hoogte, het kopen van het meest vreselijke souveniertje en het tekenen van het standbeeld als herinnering aan de verschrikking van de eerste en tweede wereld oorlog. Onderweg was er ook nog even tijd voor een bezoekje aan de Kazematten en uiteraard werden ook de Mac Donalds voornamelijk door de Explorers aangedaan. Tegen vijven zijn weer met de trein vertrokken richting Wiltz waar een deel van de groep uit is gestapt bij Paradiso. Best grappig dat je de conducteur kan verzoeken de trein even stil te laten zetten op een station waar de trein normaal niet stopt. De rest is door gereisd naar Wiltz om van daaruit per auto of lopends richting St. George te gaan. De zaterdagavond staat altijd in het teken van de slot barbecue. Dit jaar erg luxe want het vlees werd gebakken terwijl je lekker met een drankje plaats kon nemen aan het kampvuur. Na het eten hebben we nog een spelletje dodelijke straal gedaan in het bos om daarna nog lang door te zakken aan het kampvuur.

De zondag was al weer snel aangebroken en dat betekend uitslapen, ontbijten en daarna alles opruimen om weer te vertrekken richting Nederland. Onderweg hebben we weer een stop gemaakt bij de vier winden. De reis is voorspoedig verlopen zodat we tegen vijf uur aan zijn gekomen op de Sprakelberg waar we al het materiaal uit hebben gepakt en na afscheid te hebben genomen van elkaar moe maar voldaan naar huis konden vertrekken.