de reis naar luxemburg

Vrijdag 10 oktober, het kamp Luxemburg staat weer voor de deur voor Scouting Borculo, we hebben er weer donders veel zin aan. Een aantal mensen hebben 's avonds de aanhanger gepakt en zaterdagmorgen was het weer zover. Nadat we de laatste dingen besproken hebben vertrekken we. De reis verliep goed en we hebben koffie gedronken op parkeerplaats de vier ruften. Nadat we de opening hebben gedaan hebben we alles uitgepakt en zijn er mensen gaan abseilen van een wand in de buurt. Wij hebben als pioniers een spectaculaire kabelbaan gemaakt. Helaas zijn er maar 3 mensen ervan afgeweest want we waren te druk met de rest van het programma. 's Avonds hebben we op kampvuurtjes ons eigen eten klaargemaakt en we hadden weer het goede voorbeeld van de leiding die hun eten op gas kookten.

dropping rond wiltz, kanovaren en mountainbiken

Na het eten hebben we even tijd om uit te buiken en daarna werden we in groepjes verdeeld om gedropt te worden ergens in de buurt van Wiltz. Na een knap uurtje lopen waren we weer terug bij de blokhut en toen iedereen weer terug was hebben we wat gedronken aan het vuur van Ton die ook dit jaar weer onmundig groot en warm was. De tweede dag bestond uit mountainbiken en kanovaren. We werden in 2 groepen verdeeld, de eerste groep ging 's morgens kanovaren en de tweede groep ging eerst mountainbiken. Voordat we gingen mountainbiken hebben we instructies gekregen maar er zijn altijd mensen die daar los mee omgaan. Eerst ontzettend zwoegen en tegen de berg op en daarna mooi hard weer van de berg af. Halverwege mijn berg af etappe zag ik Simon zitten die even het asfalt geproefd had. Na een korte behandeling konden wij weer verder en zijn we naar ons trefpint gegaan waar we met de kanovaarders zouden gaan lunchen. Maar goed, wij hadden de lunch al ruim op en toen kwamen de mensen van de eerste groep. De eerste groep mensen die uit de kano kwamen waren erg enthousiast maar toen ik het gezicht van Flamma zag ging al het andere in het niets op. Ze hadden zo ontzettend laag water gehad dat ze 150 meter moesten lopen door het water met de kano. Nat ook hun groep had gegeten zijn wij gaan kanoën en heeft de andere groep gefietst. Ook dit groepje kreeg duidelijke instructies. De instructies zijn hier wel gevolgd maar een auto uit de andere richting nam de bocht zo ruim dat ook Bram en Dennis het asfalt gekust hebben. De aardige man in de auto is doorgereden en de fiets van Bram lag over de vangrail. Ook nadat zij opgelapt waren konden ze verder en zijn verder goed aangekomen. Wij hadden gelukkig met onze groep genoeg water om alles varend te doen. Nadat we klaar waren werden de chauffeurs opgehaald door een enorm oud busje en met een mega grote hond, hè martin! Toen we bij de blokhut terug waren heeft de kookploeg pasta gekookt met hele lekkere sauzen en vervolgens hebben we nagezeten bij het vuur.

de hike dag

De volgende dag was de dag van de grote hike. We zijn allemaal vrolijk begonnen alleen in mijn groepje zat er een steentje onder het gras. Met het motto: binn'n deur is neet umme zin we een helling van 60° afgegaan maar dat verliep niet zoals gepland. Menno ging als eerste van de berg maar door de groep achter hem zijn er wat stenen gaan rollen en bij een korte adempauze kreeg ie dat tegen zijn hoofd. Na een korte ren actie van Dave is hij opgehaald en moest hij helaas de tocht stoppen. Met een sigaartje op de lip en met mooi weer was het een geweldige tocht en de catering op de posten was weer donders goed voor mekaar. Toen iedereen er weer was, het wachten was op ons, zijn we gaan barbecuen. Onder het genot van een biertje en een sigaartje zijn we achter het volgende motto gekomen: Ett'n en drink'n geet nog wal moar wieters meu, meu, meu. De volgende dag hebben we alles opgeruimd en ben ik met een paar anderen eerder vertrokken. Het was dit jaar ondanks een paar ongevallen en zieken een geweldig mooi kamp en ik hoop dat we volgend jaar weer een mooi kamp zullen krijgen!