bivak in duitsland
Zaterdag 28 juni, na de bonte avond, gingen de explorers op pad. We hadden een dropping georganiseerd. Nadat we een beetje om hadden gereden, verkeerd hadden gereden, en door het plaatsje Miste hadden gereden, kwamen we aan op het vertrekpunt van de dropping, ergens tussen Bochelt en Rhede in. Er waren twee groepjes. ééntje van zes met daarin: Dave, Marieke, Jos, Harm, Menno en Bart S. In de ander zaten Simon, 2x Roy en Ferdinand. Het grootste groepje mocht als eerste vertrekken. Ze kregen een vier meter paal mee (konden ze lekker mee sjouwen) een zeiltje en drie touwen, met deze artikelen konden ze zelf een bivak opzetten en dus overnachten wanneer ze wilden. Ook kregen ze een routeboekje mee, met nog een bolletje-pijltje route afgedrukt op A0 formaat! Rond half 2 vertrokken ze. Het tweede groepje vertrok een kwartier later en wij gingen naar de post toe, waar we ons slaapplekje in de Willemsaanhanger gereed gingen maken en rond 3 uur gingen we slapen. De groepjes waren onderweg en wanneer zij gingen slapen…… dat wisten we niet. Om half vijf ('s morgens) werd JW wakker en bedacht me dat ik nog helemaal niet wakker gebeld was door een groepje, dus hij op zijn telefoon kijken en ziet dat hij helemaal geen bereik heb… mooi! Weer omgedraaid en ben weer in slaap gevallen. Een half uurtje later, om vijf uur zijn we maar eens gaan bellen waar de groepjes zaten. NEE!!! ZE ZATEN NOG IN DUITSLAND!!!
ophalen anders ga ik van scouting af
Dat wandelen van hen stelde dus niks voor. We waren ook niet van plan om de groepjes op te halen, dat kon niet eens… en dus lagen we daar met z'n drietjes een beetje in het gras half te slapen. Het was erg moeilijk om de groepjes de juiste weg te wijzen omdat ze zeggen dat ze in Barlo zitten, maar je hebt in Duitsland in Burlo, en een gebied dat Barlo heet, en niet iets boven Aalten ligt ook het plaatsje Barlo. We kregen heel veel telefoontjes, vooral van het groepje van Simon, daar dreigde zelfs een persoon met het van scouting afgaan als die (..)organisatie hen niet kwam ophalen…! Op een moment vonden we het wel erg saai worden op de post en hebben Wouter en JW Ton achtergelaten en zijn de bolletje pijltje route met z'n tweeën gaan lopen, en we hebben een drie meter paal meegenomen. Over de vijf kilometer deden we anderhalf uur… inclusief een pause van een half uur bij een aardige man die ons wat drinken en een banaan gaf (jahoe!). En om twee uur… kregen we telefoon! Het groepje van Menno had Miste bereikt (!) en ging beginnen aan de bolletje-pijltje-op-a0-formaat-route. Wat een nieuws! Wij dus naar de post en hebben daar nog twee uur gezeten. Ondertussen hadden we al bepaald dat we de post als eindpunt zouden beschouwen, aangezien we hadden verwacht dat we om vier uur op het echte eindpunt, namelijk Zwillbrock, zouden vertrekken naar de Sprakelberg, maar dat ze nog niet eens op post één waren. Om vier uur kwamen ze dan aansjouwen, ze hadden zelfs alle artikelen nog mee! Ze hebben met z'n zessen 2 liter cola gedeeld, brood, chips, een appel en ontbijtkoek gegeten, terwijl wij probeerde Simon te bereiken. Rond half vijf vertrokken we op weg naar huis, en we zouden de groep van Simon ergens ophalen, net voor Miste. Ik vond het wel een geslaagde dropping, en ook een mooie afsluiting van het seizoen!
bivak
bolletjepijltje route
dropping
duitsland
explorers
routeboekje
scouting
sprakelberg
|
activiteiten